معمای مردی که ۱۲ نفر را با سیانور کشت تا از بانک سرقت کند

ماجرا به سال ۱۹۴۸ بازمی‌گردد؛ زمانی که ژاپن هنوز درگیر پیامدهای جنگ جهانی دوم بود. در آن روز، مردی با ظاهری موجه و کیف پزشکی وارد یکی از شعب بانکی در توکیو شد. او خود را مأمور بهداشت معرفی کرد و مدعی شد در منطقه شیوع بیماری واگیردار گزارش شده است. به گفته او، کارکنان بانک باید برای جلوگیری از ابتلا، دارویی را مصرف می‌کردند.

اعتماد کارکنان به ظاهر رسمی و توضیحات مرد باعث شد افراد حاضر در بانک بدون آنکه به نیت واقعی او پی ببرند، محلول ارائه‌شده را بنوشند. اما آنچه به‌عنوان اقدامی برای پیشگیری از بیماری معرفی شده بود، در واقع بخشی از نقشه‌ای مرگبار برای سرقت بود.

چند دقیقه تا فاجعه

پس از نوشیدن محلول، وضعیت افراد حاضر در بانک به‌سرعت وخیم شد. کارکنان یکی پس از دیگری روی زمین افتادند و فضای بانک به صحنه‌ای آشفته و مرگبار تبدیل شد. در این حادثه، ۱۲ نفر جان باختند و چند نفر دیگر نیز مسموم شدند.

تحقیقات بعدی نشان داد که محلول مصرف‌شده حاوی سیانور بوده است؛ ماده‌ای بسیار سمی که می‌تواند در مدت کوتاهی عملکرد حیاتی بدن را مختل کند. جعل هویت مأمور بهداشت و استفاده از بهانه‌ای مرتبط با سلامت عمومی، از ویژگی‌های مهم این پرونده بود.

سادامیچی هیراساوا؛ متهمی که پرونده‌اش بسته نشد

پلیس در جریان تحقیقات، سادامیچی هیراساوا، نقاش ژاپنی، را به‌عنوان مظنون اصلی شناسایی و بازداشت کرد. او در ادامه محاکمه به اعدام محکوم شد؛ اما از همان زمان، درباره میزان اعتبار شواهد و درستی انتساب جنایت به او پرسش‌هایی مطرح بود.

پرونده هیراساوا به یکی از بحث‌برانگیزترین پرونده‌های قضایی ژاپن تبدیل شد. مخالفان محکومیت او معتقد بودند شواهد موجود برای اثبات قطعی گناهکاری‌اش کافی نیست و ابهام‌های پرونده هرگز به‌طور کامل برطرف نشده است. با وجود صدور حکم اعدام، این حکم اجرا نشد.

هیراساوا نزدیک به چهار دهه را در زندان گذراند و سرانجام در سال ۱۹۸۷ درگذشت؛ بی‌آنکه اعدام شود. مرگ او نیز نتوانست به بحث‌ها درباره مسئولیت واقعی این جنایت پایان دهد.

پرونده سرقت مرگبار توکیو همچنان یادآور یکی از تاریک‌ترین جنبه‌های تاریخ جنایی ژاپن است: جنایتی که در آن اعتماد قربانیان به فردی با ظاهری رسمی به بهای جان انسان‌ها تمام شد و پرسش درباره هویت واقعی قاتل، دهه‌ها پس از حادثه همچنان باقی ماند.