حبس و دیه مجازات قتل همسر
مردی که مدعی بود همسرش مهدورالدم بوده و او را کشته بود با حکم قضات دادگاه کیفری به حبس و پرداخت دیه محکوم شد.
اواسط سال ۱۴۰۰ گزارش قتل زن جوانی به نام مریم به پلیس اعلام شد.
مینا خواهر مقتول به مأموران گفت: «شوهرخواهرم مدتی برای کار به خارج از کشور رفت و وقتی برگشت اخلاقش عوض شده بود، مدام به خواهرم شک داشت و به او انگ بیاخلاقی میزد.
لحظه حادثه خواهرم خانه ما بود. همسرش کریم به همراه یکی از دوستانش به خانه ما آمد و جلوی چشمان من او را با شلیک گلوله به قتل رساند.»
با این اظهارات، کریم و دوست او ردیابی و دستگیر شدند. هر دو متهم در بازجوییها به همدستی در این قتل اعتراف کردند و پس از تکمیل تحقیقات، پرونده با صدور کیفرخواست به دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد.
در دادگاه چه گذشت؟
در اولین جلسه رسیدگی، اولیایدم از طرف خودشان و فرزند مقتول که سرپرستیاش را برعهده داشتند، درخواست قصاص کردند.
سپس کریم به جایگاه رفت و گفت: «چند ماه پیش برای انجام کاری به افغانستان رفته بودم و وقتی برگشتم متوجه شدم همسرم با مرد دیگری ارتباط دارد. وقتی فهمیدم در این شرایط همسرم مهدورالدم است تصمیم به قتل او گرفتم. پس از آن سلاحی تهیه کردم و به خانه خواهرزنم رفتم و او را کشتم.»
متهم ردیف دوم نیز در دفاعیاتش گفت: «کریم مدارکی به من نشان داد که مشخص میکرد همسرش مهدورالدم است و من هم او را همراهی کردم، اما نقشی در قتل نداشتم.»
در پایان این جلسه، دادگاه با توجه به اسناد و مدارک ارائه شده، متهم را به ۵ سال زندان و پرداخت دیه محکوم کرد. این رأی با اعتراض اولیایدم روبهرو شد و دیوانعالی کشور آن را نقض کرد و پرونده برای رسیدگی به شعبه 3 دادگاه کیفری همعرض فرستاده شد.
در این جلسه قضات پس از شنیدن اظهارات متهمان و بررسی و تحقیق، حکم کریم را به 3 سال حبس تقلیل دادند با این حال اولیایدم بار دیگر اعتراض کردند و پرونده به دیوانعالی کشور فرستاده شد.
قضات دیوانعالی کشور پس از بررسی پرونده، با تأیید مجازات حبس، به دلیل مشخص نشدن تکلیف دیه، رأی را ناقص دانستند و پرونده را برای رسیدگی مجدد در این بخش به دادگاه بازگرداندند.
در سومین جلسه رسیدگی، اولیایدم خواهان دریافت دیه شدند.
با پایان جلسه، قضات وارد شور شدند و متهم را علاوه بر حبس به پرداخت دیه محکوم کردند.
نظر شما